اونا دلشون میخواد یه روز دوباره شجر بیاد تلویزیون و دست ایرج و گلپا رو ببوسه و بگه:
ببخشین اساتید بزرگ
من اشتباه کردم اینهمه وقت یکه و تنها و با دهن کجی به بقیه اساتید که ممنوعن خوندم من از شما و ملت ایران معذرت میخوام که سی سال تموم گوشاتونو آلوده کردم میدونم آلودگی صوتی الان یه مشکل بزرگه تو مملکت و میدونم که صدای هواپیماها نزدیک فرودگاه مهرآباد و ماشینای اتوبان پارک وی یا تهران کرج به اندازه صدای من گوشای شما رو آلوده نکرده
امیدوارم منو ببخشین تا لااقل این دو سه روز مونده از عمرم (بخاطر سرطان ریه و کلیه) یه خورده از عذاب وجدانم کم بشه من دوباره ازتون عذر میخوام که موسیقی اصیل رو به گند کشیدم شاگردایی رو تربیت کردم که همشون مث خودم بجای آواز روضه میخونن و صداشون درست عینهو خودم از ته چاه ویل درمیاد از همتون معذرت میخوام که ملت رو اینقده از موسیقی اصیل فراری دادم تا ترانه ها و آوازهام خوراک تلویزیون و رادیو بشه و مردم بیشتر از قبل از موسیقی رادیو و تلویزیون متنفر بشن
اگه منو ببخشین قول میدم دیگه نخونم و برم دنبال روضه خونی توی تکیه ها-حسینیه ها- و مساجد تا بلکه این دو روز آخر عمر (بخاطر سرطان کلیه و ریه که دارم) خداوند متعال بار گناهان منو ببخشه.
